1e druk. Atlas, 2008. 687 blz. Ing.
Trefwoord(en): jodendom, palestina

Hoewel Hannah Arendt niet voornamelijk als ‘joodse denker’ bekendstaat, schreef ze waarschijnlijk meer over joodse kwesties dan over welk onderwerp ook. Toen ze als jonge vrouw halverwege de jaren twintig nog in Duitsland woonde, schreef ze over de geschiedenis van de Duitse joden als volk in een land dat niet echt van hen was. Nadat ze naar Frankrijk was gevlucht, hield ze zich bezig met de transformatie van antisemitisme van sociaal vooroordeel tot politieke filosofie. Eenmaal in Amerika beland schreef ze een reeks pleidooien voor een eigen joods leger dat ten strijde zou trekken tegen de nazi’s. En na de oorlog richtte zij haar aandacht op de stichting van een eigen joods thuisland binnen de Arabischjoodse staat Israël.

Hannah Arendts joodse geschriften bestrijken een periode van meer dan dertig jaar. Deze essays, waarvan een groot aantal niet eerder is gepubliceerd, schetsen Arendts leven en denken en laten zien dat haar ervaringen als joodse de grondslag vormden van haar denken.