1e druk. Pelckmans, 2010. 92 blz. Ing.
Trefwoord(en): politieke theorie

In dit boek gaan twee controversiële denkers met elkaar in discussie over een even tijdloze als prangende kwestie: moeten filosofen op de actualiteit inspelen en zich uitdrukkelijk mengen in het wereldgebeuren?

Niets minder dan de filosofie zelf staat hier op het spel, want volgens Badiou heeft deze slechts bestaansrecht voor zover ze van deze bemoeienis en dit engagement blijk geeft en niet verstart tot een louter academische discipline. Filosofie is vreemd en nieuw, en toch spreekt ze in naam van iedereen, zoals Badiou laat zien met zijn theorie van de universaliteit, die hij als een soort resumé van zijn gehele wijsgerige project beschouwt.

Ook Zizek is van oordeel dat een filosoof de taak heeft om 'actueel' te zijn, om daadwerkelijk in te grijpen, maar dan op een andere manier dan men zou verwachten. In de strijdvragen van de tijd waarin hij leeft kan de filosoof geen echte oriëntatie bieden, niet richtinggevend zijn, maar slechts aantonen dat die vragen zelf meestal niet goed geformuleerd zijn. Waar het om gaat is dat we het begrippenkader en de termen van deze debatten veranderen en niet schromen om de filosofie daarin te laten figureren als abnormaliteit en exces.

In al zijn beknoptheid vormt dit boekje een prikkelende uitnodiging tot actueel filosoferen en tegelijkertijd een hoogst toegankelijke inleiding tot het denken van twee van de meest spraakmakende èn omstreden denkers van onze tijd.

De tijd lijkt voorbij dat het filosofen vergund is om aan de tafel van de macht aan te schuiven. Maar zijn filosofen nog wel bij machte om opiniërend naar buiten te treden en richting te geven aan het politiek en maatschappelijk debat? Een 'dispuut' tussen gelijkgestemden.